corrie.web-log.nl

Welkom op mijn weblog! Dit ben ik op mijn eerste verjaardag in 1949. Mijn moeder heeft tot diep in de nacht zitten breien om mijn outfit, voor de fotosessie op de feestdag, af te krijgen. Voor mijn web-log waarop ik vooral berichten en foto's over handwerken wil plaatsen, lijkt dit me een goed begin. Maar ik zal zeker ook over andere onderwerpen schrijven. De verwonderde blik van de foto heb ik nog steeds en die verwondering wil ik graag met anderen delen. Reacties hierop zijn heel welkom! De foto's op dit web-log zijn te vergroten door erop te klikken.

*Foreign readers can use the translation tool on the right side of this page*

Poef

Dit schattige blikje heeft niets te maken met de rest van dit verhaal, maar ik had het even nodig om er een potlood uit te halen en laat het meteen maar zien, ik kreeg het ooit van Els en ik denk dat ze het heeft gekocht tijdens één van haar reizen naar Engeland. De laatste weken gaan enorm snel en ik heb van alles gedaan. Er werd bijvoorbeeld een grote poef binnengezeuld door onze jongste zoon Lucas en zijn vriendin Chloé. Ze hadden zich suf gezocht om zo'n poef te vinden en toen ze er eindelijk één vonden was het niet de goede kleur, dus was de vraag of mam (ik dus) er een ander stofje omheen zou kunnen maken. De juiste kleur kreeg ik middels een ribfluwelen kussentje aangereikt en zo toog ik de stad in. Ik ben stiekem apentrots op het vertrouwen dat zij in me stellen. Wat is het toch vaak moeilijk om een bepaalde kleur te vinden en het moest gladde stof zijn, maar het is uiteindelijk toch gelukt. Ik vond een kant-en-klaar gordijn in de juiste kleur (hoop ik) en eergisteren zette ik de schaar erin.    Daarbij denk ik werkelijk áltijd aan mijn moeder die van zichzelf bij ieder knipklusje vertelde dat ze "kniptevrees" had, kennen jullie dat woord of dat begrip? Ik heb er gelukkig geen last van. Dit is 'm geworden en ik was heel erg blij met het nietpistool dat ik enkele maanden geleden bij Lidl kocht, ik geloof dat het € 12,95 kostte en ik stond versteld van het effect, de stof zit er mooi strak omheen. Ze gaan iets bijzonders van de poef maken en het eindresultaat laat ik nog wel zien. Eigenlijk had ik vandaag een prachtige art postal willen laten zien die ik van de week ontving, maar de foto's zijn niet mooi geworden, dus die ga ik overdoen en laat jullie die later beslist zien. Het is een plaatje...

Janet en Kes

Vandaag schrijf ik over het bezoek dat Janet en haar Kes vorige week maandag aan ons brachten. Jan en ik verheugden ons er heel erg op. Janet en ik hebben elkaar nog maar twee keer eerder ontmoet, maar we hebben elkaar via mails en elkaars weblogs beter leren kennen en er was al snel een heel bijzondere klik. Enige tijd geleden schreef Janet me dat ze niet ver bij ons uit de buurt voor een lang weekend een huisje hadden gehuurd en graag bij ons op bezoek wilden komen. Ik vond het enig om haar weer te zien en ook haar partner te ontmoeten. Het was een heel gezellige maandagmiddag toen ze bij ons waren en na vele uren praten hadden we het gevoel tijd tekort gehad te hebben. Het prachtige minikistje met een slotje van 1,5 cm. dat je op de foto hierboven ziet was een cadeau dat Janet had via internet in Engeland gekocht had. Op de ochtend van hun vertrek naar het weekendhuisje was het nog steeds niet binnen en ze dacht al dat haar mooie geschenk niet op tijd zou komen, maar om elf uur 's ochtends, een uur voor vertrek stond de postbode voor de deur en kon ze het toch nog meenemen om mij ermee te verrassen. Er zat een kaartje in met een heel mooie tekst en de manier waarop ze zo'n tekst toevoegt is precies datgene waardoor het klikt. Ik zat er ontroerd mee in mijn handen en zag helemaal voor me hoe ze bezig was geweest hun bezoek voor te bereiden. Zo lief is dat!  Het gekke was dat ik dat kistje pas op het laatste moment ontdekte, onderin de tas met cadeautjes. Eerst kwam er al dit schattige borduurwerkje uit, de foto heb ik niet al te duidelijk weergegeven i.v.m. copyright want het is Janet's nieuwste ontwerpje "Home is where the heart is". De letters J en C heeft ze boven het huisje geborduurd en er lopen piepkleine schaapjes in de weide voor het huis. Vogeltjes en hartjes aan lintjes en een quiltje aan de waslijn maken het tot een heel lief en mooi ontwerpje. Het bijzondere schrift met de sleutels erop zat ook in de tas en ook nog dit prachtige borduurpatroon van Blackbird Designs. Ik ben er nog steeds stil van. Niet alleen van al deze mooie en doordachte geschenken, maar zeker ook door wie Janet en Kes zijn. De tekst op het kistje luidt: "Think sometimes of the sender" en dat zullen we zeker doen.Er is nog een tekst die bij me opkomt ... "De geur van de bloem die wordt geschonken, blijft ook altijd achter aan de hand van de schenker!"                                Dankjewel lieve Janet en Kes voor wie jullie zijn en we ontmoeten elkaar zeker nog eens.

Slofjes voor Max

Toen ik in het voorjaar deze foto van Max z'n voetjes maakte, was het warm genoeg om op blote voeten door de kamer te lopen, maar als hij nu komt neemt hij zijn pantoffels mee. Voor de zekerheid kocht ik ook een stel pantoffels voor hier, maar dat waren flutdingen. Nu ik dan toch zo bezig ben met het haken van sloffen dacht ik dat ik ook voor Max maar een paar van die snelle sloffen kon maken en dit zijn ze geworden, in twee uurtjes helemaal klaar!   Ze staan op een behagelijke wollen AaBe deken (kringloop 2 euro) om het herfstgevoel nog wat op te krikken en de slofjes zelf worden opgekrikt door een prachtige oude hijskraan die ik samen met nog meer mooie autootjes van José heb gekregen, eigenlijk ook van haar man en zoon die ze tijdens een grote opruiming in hun huis niet meer wilden hebben. José die altijd bezig is met te bedenken hoe ze anderen een plezier kan doen, belde me en vroeg of ik ze voor Max wilde hebben en oh wat vond ik dat gewéldig!   Hier zie je ze allemaal bij elkaar en ik wilde dat jullie hem eens konden zien spelen met deze autootjes, bijna altijd samen met opa Jan want dat vinden ze allebei heerlijk, maar we zijn ook wel erg zuinig op deze mooie autootjes en gelukkig is Max ook een kind dat heel rustig met zijn speelgoed omgaat.   Helaas komt een en ander helemaal niet zo goed uit op de grote foto, het is weer een donkere herfstdag met weinig goed licht voor foto's. Ik heb er twee even uitgelicht,  allereerst een prachtig ijscowagentje (klik op de foto's voor een vergroting) en ik zie nu dat ik de ijsverkoper op zijn rug heb gefotografeerd.   Dit setje vind ik ook een topper, prachtig die caravan, ik zie er in gedachten zomaar een pasgetrouwd stelletje mee wegrijden naar het zonnige Italië ;- ) Jan maakte voor de zoveelste keer heel geduldig het touwtje van de hijskraan in orde voor deze fotosessie, dus dat moest toch ook nog even vermeld worden.Voor alle bezorgde lezers van mijn vorige log nog even het volgende ... ik heb vanmorgen bij Finlandia Import een spulletje gekocht waarmee al onze slippers slipvast worden gemaakt, het heet Sock stop . Jan, die nu ook graag een paar warme wintersloffen van mijn hand wil hebben moet nog maar snel een flesje bijkopen voor ze af zijn. De kruisjes op Max z'n sloffen staan natuurlijk voor minstens zoveel kusjes als er kruisjes op staan ;- ))

Mary Jane Slippers

Als ik naar buiten kijk zie ik steeds kalender wordende bomen, een grauwe lucht en beregende ruiten. In huis is het daardoor donker maar met een paar (spaar)lampen aan toveren we ineens een gezellige zondagmiddagsfeer. Jan heeft net thee gezet en ik plaats nog snel even dit logje om te laten zien dat ook mijn voeten voorbereid zijn op killere dagen.   Deze week kocht ik meerdere bollen Alaskawol van het merk "Drops" bij Finlandia Import . Ik had namelijk een superleuk haakpatroon gezien op de al even leuke site Tipnut die ik dagelijks bezoek. Die site staat vol met de leukste tips op het gebied van handwerken, hobby, koken, huishouden enz. De naam van deze slippers vond ik al een aanbeveling en ik bezocht meteen de site van Lisa "Ohmygoodknits" waar het patroon volledig beschreven staat met zéér duidelijke foto's erbij.   Ik heb nog even op internet gezocht of ik de schattige houten blaadjes-knopen kon vinden die Lisa ervoor heeft gebruikt, maar dat lukte niet. José bood al aan om uit haar knopendoos houten bloemetjes-knopen te sturen, maar ik vond dat ik toch eerst eens moest gaan zoeken in mijn eigen voorraad knopen en daar vond ik zes van deze prachtige houten knopen.   Binnen enkele dagen had ik twee paar van deze Mary Jane Slippers klaar en nu ga ik heerlijk met de voetjes over elkaar van deze knusse zondagmiddag genieten, waarschijnlijk met een borduurwerk vanwege een iets te fanatiek gebruikte (haak)pols. Ik wens jullie ook nog een heel gezellige zondag toe!

Kerstruil en vervolg van slakje

Eerst plaats ik hier een nieuwe stempelafdruk die je als sitchery-patroon kunt gebruiken. Ik vind dat de eekhoorn griezelige pootjes heeft, maar je kunt tijdens het borduren natuurlijk altijd zijn nagels knippen ;- ) Ten tweede het nieuws dat ik meedoe met een KERSTRUIL die Katrien organiseerde. Het is voor het eerst dat ik aan zoiets meedoe en ik vergat dus dat ik dat ook even op mijn weblog kan vermelden, hierbij dus gedaan. Ik vind het heel erg leuk om anoniem op de weblog van mijn kerstruilpartner rond te neuzen om te zien waar haar interesses liggen zodat ik leuke cadeautjes voor haar kan verzinnen en ik kan al genoeg bedenken. Ten derde het genoemde slakje ... op de foto een totaalplaatje van het borduurwerk waarmee ik bezig ben en toen ik het in een eerder logje voor het eerst liet zien vertelde ik over een slakje. Bij de reacties stond toen een bijzonder leuk idee van INE om het verhaal over het slakje in dit borduurwerk te "vereeuwigen" door ergens een klein slakje te borduren. Op de foto hiernaast is daar al iets van te zien. Het zoeken naar een patroon van een klein slakje viel nog lang niet mee maar zoals bekend zijn er altijd aardige webloggers en/of -lezers die meedenken. Zo stuurde HILLY me een mail met de tip dat in het boek "Petits points & Toile de lin" van Marjorie Massey een slakje staat en ze wist nog dat ik dat boek ook heb. Helaas was dat zelfs voor het kleine hoekje dat ik over had toch nog te groot, maar ik vond na lang zoeken een ander patroontje en omdat ik met de mooie donkerrode bloementak al geoefend had met het borduren met 1 draadje garen over 1 draadje linnen zag ik dat dit slakje een heel leuk plaatsje kon krijgen onder de bloementak.         Het is echt een piepklein diertje (kijk maar naar de borduurnaald nr. 26 die ernaast ligt) en daarom des te leuker. Omdat dit linnen tamelijk open is viel het 1 op 1 borduren me reuze mee en het effect vind ik erg mooi. INE bedankt voor deze leuke tip! Het slakje van Hilly gaat zeker ook verwerkt worden, daar heb ik een heel mooi idee voor. Fijn weekend allemaal!

Keuls blauw

In juli was ik met mijn oudste schoondochter een gezellig dagje uit naar Delft. Toen we vooraf bekeken wat er te doen was noemde ik meteen al de winkel van Sanny de Zoete die ik heel graag wilde bezoeken. Het was voor mijn schoondochter een onbekende zaak en ze was aangenaam verrast door het prachtige linnengoed dat daar te zien was. We gingen niet met lege handen naar huis en voor mezelf kocht ik de gepimpte pompdoek "Verdraaid"  een ontwerp van Nienke Sybrandy. Op de foto zie je de doek nog liggen bij de vorige opstelling van mijn keukenhoekje. Toen ik kort geleden de "Seasons" en de "Seasons-keuken" kocht zag ik op de voorkant een plaatje van Keulse potten en van de week vond ik dat het tijd werd om zo'n leuk hoekje ook in mijn eigen keuken te maken en dit is het geworden. De grootste Keulse pot van ca. 10 liter is een heel oude waarin mijn schoonmoeder nog zuurkool en gezoute bonen inmaakte en ik vind hem prachtig. Hij is kapot geweest en er liepen grote scheuren door. Onlangs heb ik de lelijke bruine lijmresten verwijderd en het donkerblauw met een watervaste stift weer hersteld en nu is er bijna niets meer van de schade te zien. Ik kijk er iedere dag met groot plezier naar. Zien jullie achter de grote Keulse pot de ovale houten broodplank staan? Die is nog van mijn ouders geweest, zij hebben die voor hun huwelijk gekregen en ik snij daar iedere dag ons brood op. Ik ben intens dankbaar voor minstens 6o jaar dagelijks brood dat daarop gesneden is en waarvan ook ik heb mogen eten. Zelfs de exotische roze orchidee misstaat niet in nog een mooi exemplaar van dit Keuls blauw en op Wikipedia kun je een leuk artikel lezen over de "Keulse Pot" waarin o.a. de verschillende toepassingen van deze stenen potten wordt besproken. Ze zijn alleszins de moeite waard om in ere hersteld te worden.

Sarubobo

Het lijkt wel een voetbal, maar niets is minder waar! Klik maar eens op de foto en dan ontdek je al iets meer. Het is een speldenkussen dat ik maakte van de stofjes die ik in april van dit jaar bij Yvonne heb gewonnen (klik) . Via de link zie je wel dat ik al hexagonnetjes aan het maken was, maar ik had nog steeds geen idee wat ik ervan moest maken, totdat ik bij Marianne D ook een speldenkussen zag dat van hexagonnetjes was gemaakt dus dat moest het worden.   Om het een beetje bijzonder te maken plaatste ik er een Sarubobo op en als je wilt weten wat dat precies is kun je hier op Wikipedia meer lezen, het is in het engels. Toch ontdekte ik niet via Wikipedia wat een Sarubobo is, maar via de superleuke weblog Mairuru van de Japanse Mai die ik al een hele tijd volg. Mai plaatste een leuke tutorial over het maken van een Sarubobo en ik was er meteen helemaal wég van. Vandaag maakte ik dan mijn eerste Sarubobo en ik vind het een schatje met haar gebloemde buikbandje en vrolijke hoofddoekje die ik allebei maakte van een vintage zakdoekje dat ik ooit in de kringloop vond waar ook het vintage dienblaadje vandaan komt, waar ik nog steeds heel erg blij mee ben. Het is net een kleine meisjesworstelaar met haar gezellige mollige armpjes en beentjes en ze doet alle moeite om niet van het grote kussen te rollen. Ze is slecht een centimeter of zeven lang. Hier kijkt ze uit over een Japans landschap met mooie bergen op de achtergrond en dat is een afbeelding op een mooi houten kistje dat van Wieta erfde, maar ik heb een tijd geleden ook een heel klein houten doosje in de kringloop gevonden met de berg Fuji erop geschilderd en daar moest ze natuurlijk ook nog even mee op de foto. Ik wens jullie veel leesplezier op de weblog van Mai en gun jezelf het plezier van het maken van zo'n schattige Sarubobo, het is écht zó klaar!

Oude Schoolstempels van de NNSL

Maanden geleden schreef ik in dit logje al over een aantal stempels die ik in mijn bezit heb en daar kwamen erg leuke reacties op. Nu zijn er onder ons enkele bloggers zoals bijv. Mary-Rein en ook Marion die heel speciale dingen doen met stempels. Ook ik werd enthousiast over mijn eigen logje (ja ja, dat kan dus ook nog) en zo ging ik eens op Marktplaats rondkijken. Daar ontdekte ik tot mijn grote plezier zes houten kisten met grote oude schoolstempels en ik kon geen weerstand bieden aan deze verleiding. Op de foto zie je het bijbehorende boekje ook liggen. Voor de verkoopster was het een vreselijk gesjouw naar het postkantoor want de kisten wegen behoorlijk veel en in bijna elke kist zaten 12 houten stempels. Er ontbraken er enkele maar wat ik in handen kreeg was zó mooi dat ik daar toch heel tevreden mee was en ben. Mijn schoondochter Maaike was er ook wég van en zij had het geweldige idee om bijvoorbeeld heel origineel cadeaupapier te maken met de stempels en in dit logje liet ik zien dat ik dat ook heb gedaan, zie foto hieronder. Mooie lintjes voor zulke verpakking heb ik genoeg want vorig jaar kreeg ik van een 'n vroege Sint een grote doos vol prachtig band en lint. Ik heb tot nu toe genoten van het gestempel en zal nog wel meer toepassingen vinden of van jullie te horen krijgen. Gerrie had al een geweldig idee om er stitcheries mee te maken en zal ik de komende tijd af en toe een stempelafdruk plaatsen  zoals bijvoorbeeld dit veldmuisje.    Degenen die het leuk vinden mogen het plaatje downloaden (klik erop voor vergroting) en er zullen erg leuke bij zijn. Zie zelf maar welke je geschikt vindt om voor stitchery te gebruiken. Natuurlijk heb ik eerst toestemming gevraagd en tot mijn plezier ook gekregen van de Noord Nederlandse Stempel- & Leermiddelenfabriek B.V.  Ik zal ook een album aanmaken waarin ik ze zal plaatsen. Heel veel plezier gewenst met de stempelafdrukken en hierbij mijn hartelijke dank aan bovengenoemde fabriek die o.a. nog altijd erg leuke stempels verkoopt. Fijn weekend allemaal!

Chinese papieren draak van Max

Tijdens één van de logeerpartijtjes van Max bij ons kwam het woord draak aan de orde. Als antwoord op Max zijn vraag wat een draak wel mocht zijn, liet ik hem op internet plaatjes en filmpjes zien van een aantal papieren Chinese draken die niet al te eng waren voor een jongetje van nog geen vier jaar oud. Hij vond het geweldig! Na enkele dagen, toen hij alweer bij zijn pappa en mamma thuis was, kregen wij een e-mail van pappa Menno toegezonden met als bijlage de draak die Max thuis had geschilderd en wij vinden hem prachtig! We hebben hem als bureaubladachtergrond op de laptop staan. Picasso zei het al: "Ieder kind is een kunstenaar. De moeilijkheid is om er een te blijven als het groot wordt!"

Slakkengangetje

Tijdens onze oppasdagen neem ik tegenwoordig dit borduurwerk (even naar beneden scrollen) mee en gisteren ben ik zomaar aardig opgeschoten met een blokje waarmee ik in eerste instantie nogal wat problemen had. Meestal kom ik tijdens het borduren in een soort ritme en bij een regelmatig motief hoef ik na enige tijd bijna niet meer op het patroon te kijken. Maar met dit blokje lukte me dat niet en moest ik me goed concentreren, dus was de lol er zomaar af, beetje lui misschien?   Gisteren lukte het me zomaar goed om er mee verder te gaan en binnen de korste keren veranderde mijn slakkengangetje in een gestadige voortgang en was het blokje zomaar af, nou ja, bijna dan. 's Morgens hadden we met z'n drieën een fikse wandeling gemaakt en zo zat ik daarna in het heerlijke zonnetje dat door de ruiten viel  heel genoegelijk te borduren. Onze kleinzoon speelde "Piet" met opa en dat houdt in dat zij beiden een stoere mannenstem opzetten, elkaar Klaas en Piet noemen die vrachtwagenchauffeurs zijn en met de speelgoedauto's verre reizen maken. Zo werden er ook twee speelgoed-vrachtauto's de kamer in gebracht die buiten hadden gestaan en ineens kroop daaruit een prachtig klein slakje waar we gedrieën met grote belangstelling naar keken. Ik legde er voor de foto mijn borduurnaald naast om te laten zien hóe klein het was. Een wonder van volmaaktheid! Ik moest nog snel zijn ook want ook al legde het niet veel kilometers per uur af, het schoot toch aardig op over het gladde tafelzeil. Voorzichtig hebben we het later op een blaadje laten kruipen en het buiten op een plant neer gezet, dan "kon het weer met z'n vriendjes spelen" zei Max. Voor mij was het een voorbeeld van de voortgang die vele piepkleine steekjes tóch kunnen maken. Ik wens jullie voor dit weekend véél mooie kleine steekjes toe en klik vooral op de foto's om die prachtige oogjes en andere details van het slakje te bewonderen!